Eén van de MT leden kijkt me aan.

Nog iemand.

En dan komt het: “jij bent hier toch de expert in?” en “we hoopten dat jij ons wat meer zou confronteren”.

Oh, zo verleidelijk. Ik weet precies waar mijn superwoman-cape hangt. Die sla ik maar al te graag om. Dan red ik de boel, fix ik, leg ik iets uit en bemiddel ik tussen de collega’s die zojuist in een woordenwisseling terecht kwamen. Het MT haalt opgelucht adem, is blij met me en de opdrachtgever tevreden. In elk geval voor even.

Maar soms doe ik op dat moment juist bewust… even niets.

In veel teams is spanning iets dat zo snel mogelijk opgelost moet worden.

We bewegen weg van ongemak, vullen stiltes op, versnellen en gaan naar oplossingen.

Alleen: daarmee verdwijnt het echte gesprek vaak onder tafel.

Wat er dan gebeurt?

Samenwerking blijft stroef. Belangrijke kwesties blijven onbesproken.

En patronen herhalen zich. Het systeem als geheel leert weinig.

In mijn werk kijk ik naar die spanning als informatie.

Want ongemak in een team is zelden het probleem. Het is vaak een signaal.

Van onuitgesproken verwachtingen. Van rolverwarring.

Van onzekerheid over richting of verantwoordelijkheid.

Het vraagt vertragen en onderzoeken wat er eigenlijk tussen de MT leden gebeurt. 

Dan spiegel ik wat ik zie, zodat het bewustzijn groeit. Wetende waar het team zich bevindt en wat het systeem al wel en ook  niet kan dragen. Niet omdat er geen competente mensen in zitten, maar omdat het systeem als geheel nog in een andere fase zit en de teamcompetenties eerst versterkt moeten worden. Volkomen normaal.

In plaats van te fixen of modellen in te brengen, laat ik teamleden ervaren wat er gebeurt. En ja, dat is soms spannend, ook voor mij.

En bijna altijd gebeurt er dan iets.

Het gesprek wordt eerlijker.

Teamleden nemen meer eigenaarschap.

Patronen worden zichtbaar.

Niets menselijks is mij vreemd en natuurlijk betrap ik mezelf er soms op dat ik m’n cape heb gepakt. Het vraagt steeds weer om op de plek te blijven waar ik dienend ben aan het leerproces. Alleen dan komt het team in beweging en kleeft het ontwikkelproces niet aan mij als begeleider.

Echte impact zit niet in wat we doen, maar hoe we erbij aanwezig blijven.